تولت تولت تولتت مبارک

توالت ایرونی توی توالتا تک

بیا شمعارو شوت کن که چند سال زنده باشی

برو لامپو خاموش کن که یک بیننده باشی

!

صد سال سیاه به این سالها...

یادمه سال قبلم تولدش بود. خیلی عجیبه!

سنگ قبری ننوشتم که بپرس. دیگه پول نداریم سنگ قبر بخریم باشه سال دیگه.

تولد پژمانم با شعر زیر در وبلاگ جشن میگیریم، این شما و این هم ما:

بسی درس خواندی در این سال پیش                در آورده ای موی سیبیل و ریش

ز کنکور گشته ست حالت خراب                     تو هر شب قبولی بدیدی به خواب

به هر لحظه داری یکی امتحان                     شکاندم دراین لحظه یک استکان!*

چنین گفت فردوسی پاکزاد                             که هرکس نخواند شود بی سواد

شدی لاغر از بهر علم و سواد                             سرت هیچ، معدت ولی پر ز باد

تو کنکور دادی و من امتحان                           سخنها از این پس خودت کن بیان

کمی حرف گفتی در اندرمیان                                    ز درس زیادت نداری زمان

ز خویش و پسر گفته ای ماجرا                                 نکردی ادب آخر این بچه را

ز بینی ممد چه ها گفته ای                     خودت چی که رو بینی ات خفته ای!؟

بیفکندی از من دماغی دراز                           گمان برده ای بینی ات هست ناز

دماغت ز من شد بسی گنده تر                         ز عرضش، ولی طول من بیشتر

دماغت شده مثل خرطوم فی                         ل ولی کرده برخورد با پشت بیل*

تو یک بار کردی کچل کلهَ را                                   دگر شد تو را نام خلوت سرا

پس از آن برویید مویی دگر                                       تو را باز هر دم بخوانند، گر

مرا برده ای مدتی در کما                                      دهان همه پاره شد از دعا*

بناهای آباد گردد خراب                                             ز باران و از تابش آفتاب*

بیفکندی از سنگ، قبری چه سخت                      که از آب باران نوشتش برفت

ز کار همه کرده ای انتقاد                                       زنی سکته آخر ز نقد زیاد

گذشت این یکی سال اما هنوز                       بُدی زنده چون ومپایر* توی روز

نمیری از این پس که پُرخنده ای

سخنها ز ممد شنیدنده ای

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

1.  ^{بیت جایگزین: دماغت چو پوز جکی چان بود / که از هر جهت زیر دندان بود}
2.  ^{روایتی که در مصراع دوم به چشم میخورد تنها برای ایجاد فضای دراماتیک میباشد و ساخته ی ذهن شاعر است}
3.  ^{پاره، شکل دفرمه ی پُر است که به سبب ایجاد وزن بدین شکل در آمده}
4. ^{در این بیت شاعر یکی از ابیات فردوسی را ضمانت نموده}
5. ^{موجودی افسانه ای که از خون انسان تغذیه می کند، خون آشام}

_{وزن از فردوسی}

_{تلمیح به اشعار فردوسی}

_{شابک 231-425-52-585-52 ISBN}