( + = من * = ممد )
...
* كنكورو كردي بونه / نياي بيرون ز خونه / كردي منو ديوونه / مگه لولو بيرونه؟ / خروس آواز ميخونه / درخ زده جوونه / فقط خدا ميدونه / ميوه چقد گرونه
+ احمدي هم ميدونه / ميوه چقد گرونه / اما ميگه "با بقال / بزن تو كلي چونه"
+ راستي! لباس زنونه!
* آره، اونم گرونه
+ نه بابا، از كتونه
+ استادتون -همون كه ميگفتي زنه- جوونه؟
* استادمون همونه / اما به رنگ خونه / كفتر تو آسمونه / افسر كه پاسبونه
+ هم وزن ذوالفنونه؟! (توضيح: ذوالفنون يكي از اساتيد سالهاي قبل ما بوده ميباشد است!)
* ذوالفنون كه گرونه (سنگين) / اين يكي استخونه / بچه اصفهونه / البته نصفه جونه
(بعد از چند تك زنگ من) * پژمان ميخواد بزنگه / وليكن نميتونه
+ كي گفته نميتونه؟ / نميخواد كه بتونه
+ فكر ميكني كه اونجا / با توصيفي كه كردي / با بچه هاي شيطون / خانم زنده بمونه؟
+ منم سر كلاسم / استاد ما بچه كازرونه / هرچي ميگه نه محض دل، محض خريد نونه
* چه جوري چطور چگونه؟ / اينو ديگه هر آدم عاقلي باس بدونه
+ پسر مخت ميزونه؟!
+ راستي چرا بلوزت از تو شلوارت بيرونه؟
+ حالا كه دقت ميكنم ميبينم / اين سرته كز پنجره بيرونه
* از دست اين زمونه / آدمو ميكشونه / به ساختن نشونه / اما بدون تنها صدا ميمونه
+ تنها صدا ميمونه / واس همينه كه امروز/ ممد داره ميخونه
+ نميدونم / كه از كي و كجا بود / كه ديروز نه پريروز / شنيدم كه ميگفت "امشب و فردا شب و پس فردا توي منزل حاجي / دگر بار / بازم موسم يك حاجي خورونه / كه گويا متشكل شده از مرغه و شام سينه و رونه"
...
____________________
پ.ن:
انگاري بَسِتونه
