http://andarmian.blogfa.com/ اندرمیانیانیم، اندرمیان جانیم، اندرمیان بدانیم، اندرمیانیان را fa blogfa.com Sat, 03 Jan 2009 18:23:18 GMT http://andarmian.blogfa.com/post-88.aspx <br />- آقا خبر داري امروز پسرمون تو مهد چه کار بدي کرده؟<br /><br />- نه، چي کار کردي پسر؟<br /><br />- طرف مربيمون کفش پرت کردم!<br /><br /><strong>- به به! آفرين بر تو! درود بر تو پسر گلم!</strong><br /><strong><br />- چي مي گي مرد؟!!! فهميدي؟!!!</strong><br /><br />- بله که فهميدم! پسرمون بر عليه ظلم و ستم به پا خيزيده!<br /><br />- ظلم و ستم کجا بود؟!<br /><br />- خب حتما مربيشون يه کاري کرده ديگه! نه پسرم؟<br /><br />- آره! از حرفاش خوشم نميومد. همش مي گفت مسواک بزنين، شبها زود بخوابين.<br /><strong><br />- خانوم ديدي گفتم؟! پسرم با اين حرکتت آبروي اون مربي ظالم رو بردي! افتضاحي بيشتر از اين براي يک مربي امکان نداشت که مشخص بشه هيچکدوم از بچه ها قبولش ندارن.<br /><br />- آره! آره! همينطوره!</strong><br /><br />- آقا فکر نمي کني بيشتر از اون مربي پسرمون آبروي ما رو برده؟!<br /><strong><br />- ديگه هيچ کس به اون مربي اعتماد نمي کنه. ديگه هيچ کس بچه اش رو به اون مربي نمي سپره!<br /><br />- آره! آره! همينطوره!<br /><br />- به زودي اون مربي رو از مهد اخراج خواهند کرد! تو با اين حرکتت از همين سنين کودکي به مبارزه با ظلم و ستم بلند شدي! تو پسر خودمي!<br /><br />- آره! آره! همينطوره!<br /><br />- کفش بر مربيون ظالم!<br /><br />- کفش بر آمريکا!<br /><br />- کفش بر عزرائيل!</strong><br /><br />- اسرائيل بود بابا...<br /><br /><strong>- اين افتضاحي که مربيتون به بار آورده...</strong><br /><br />- افتضاح رو اين پسر به بار آورده!<br /><br /><strong>- ...تا سالهاي سال در ذهن همه افراد مهد باقي خواهد ماند! تا سالهاي سال مردم کفش هاشون رو به نشانه اعتراض به سمت مربي هاي ظالم پرتاب خواهند کرد!<br /><br />- آره! آره! همينطوره! دفعه بعد با لگد مي زنم تو شکمش!<br /><br /> - چه آبروريزي دوباره اي خواهد شد براي اون مربي!</strong><br /><br /><strong>- ســـــــاکـــــــت!!!</strong> باباش. فردا خودت مي ري مهد و همه اينها رو براي مربيشون توضيح مي دي.<br /><br />- اِ! مگه اخراجش نکردن؟! من فکر کردم با اين افتضاحي که به بار آورده تا حالا بايد اخراجش کرده باشن!<br /><br />- فعلاً اين پسر ماست که به خاطر لات بازي داره از مهد اخراج ميشه.<br /><br />- آه (آه از ته دل)... بايد فکرشو مي کردم... هميشه همينطوره... هميشه قدرت در دست ظالم هاست.<br /><br />_______________________________<br /><br /><br /><strong>يک دوبيتي مرتبط (با نون اضافه!):</strong><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">جنگ با بيگانه را آغاز کن                               دشمني را با عدويت ساز کن<br /><br />گر که خواهي جنگ را رسمي کني                    بند کفش رسميت را باز کن</div><br /><em>نون اضافه:</em>       منتها گر مي تواني بعد پرت                              کردن کفشت بپر! پرواز کن!<br /><br />_______________________________<br /><br /><br /><strong>يک دوبيتي نه چندان مرتبط:</strong><br /><br /><div style="text-align: center;">باباي نوئل رفت و هنوزم سرماست                يک سال گذشت و سال بعدي بر ماست<br /><br />سالي که شروعش به زمستان باشد               "سالي که نکوست از بهارش پيداست"<br /><br /> </div> Sat, 03 Jan 2009 18:23:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=88 pejman http://andarmian.blogfa.com/post-88.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-87.aspx <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl align=center>شب یلدا شد و رفتم به خانه                                      نه حافظ دیدم و نه هندوانه</P> <P dir=rtl align=center>به شوق خواب خوش رفتم به بستر                             فقط تا صبح دیدم پنبه دانه</P> <P dir=rtl align=center>به یک لحظه عوض شد کلّ اوضاع                                   برفتم در فضایی عارفانه</P> <P dir=rtl align=center>ز دور آمد کسی با ریش انبوه                                          تصور کردم او از طالبانه</P> <P dir=rtl align=center>بگفتم "کیستی؟" چیزی نگفت و                             نگاهم کرد همچین عاشقانه!</P> <P dir=rtl align=center>کتابی داشت در دستش کلفتا!                          بگفتم "چیست؟" گفتش "دیوانه"</P> <P dir=rtl align=center>بگفتم "حافظی؟" بر من نگاهی                                  بکرد اندر سفیهی عاقلانه!</P> <P dir=rtl align=center>بدو گفتم که "حافظ این چه رسمست                        که راه انداختی در این زمانه؟</P> <P dir=rtl align=center>که مردم جمع گردند و بنوشند                                که چه زین رسم شاد ابلهانه؟!</P> <P dir=rtl align=center>خدایی حرف رو شعرت ندارم                                        که معناها به شعر تو نهانه</P> <P dir=rtl align=center>که تازه آن همان هم... راستش... خب                       ببخشیدا، ولی سخته، کلانه</P> <P dir=rtl align=center>(غریبه که در اینجا نیست حافظ                             نبودی گفتن این چون و چنانه!)</P> <P dir=rtl align=center>بیا حافظ نشین تا اندکی من                                         کنم آگه تو را از وضع خانه</P> <P dir=rtl align=center>خبر داری ز وضع قوت غالب؟                                     ز وضع مملکت، خرج سرانه؟</P> <P dir=rtl align=center>خبر داری چه سنگینه بهای                                          انار و گوسفند و هندوانه؟</P> <P dir=rtl align=center>(خودم دانم گذشته عید قربان                                    ولی نزدیکه، اصلاً همزمانه)</P> <P dir=rtl align=center>تو که هی از می و مشروب می گی                              مگه انگور مفته؟ نه، گرانه</P> <P dir=rtl align=center>گمان کردی نشسته ایم سرخوش                                کنار شمع و دیوانت شبانه</P> <P dir=rtl align=center>تفأل می زنیم و در کنارش                                           یه ظرف پر انار دانه دانه؟"</P> <P dir=rtl align=center>خلاصه هر چه می شد وقت گفتم                               شب یلدا پر از وقت و زمانه</P> <P dir=rtl align=center>ولی حافظ عجب محجوب بودا                                سرش پایین و بالا آن دو شانه</P> <P dir=rtl align=center>بگفتم "تو چرا ساکت نشستی؟                               بگو که وقت بحث و گفتمانه"</P> <P dir=rtl align=center>چو بشنید این سخن از این لب من                               بشد تصویر تار و چارخانه</P> <P dir=rtl align=center>صدایی گفت از بالای بامم                          "درست شد؟" "یه کَمَک... آه! میزانه!"</P> <P dir=rtl align=center>چو تصویر آمدش او را ندیدم                                   به جایش سیدی بس خندانه</P> <P dir=rtl align=center>بگفتم "شیخ هستی یا که سید؟                                  نکن این بازیای کودکانه"</P> <P dir=rtl align=center>بگفت "احمق! منم. من خاتمیم!"                             عجب! این خاتمی قهرمانه!</P> <P dir=rtl align=center>از این تغییر فهمیدم که رؤیا                                   ی من ناصادق است و هذیانه</P> <P dir=rtl align=center>بکردم قصد بر بیدار گشتن                                  فقط یک پرسش اندر این دهانه</P> <P dir=rtl align=center>بگفتم "خاتمی، آیا میایی؟"                                      دوباره رفت بالا آن دو شانه</P> Sun, 21 Dec 2008 18:09:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=87 pejman http://andarmian.blogfa.com/post-87.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-86.aspx <div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;">اللهم صل علی محمد و آل مُح...<br />دیکش! آخخخخ!!! دوکش!!! بوم!! گلومب!!! کیو کیو!!! بنگ بنگ!!! اوووووووخ!!! دوباره دیکش!!! گومپ!!! یه گومپ دیگه!!! دیلیلیلیلینگ! دیلیلیلیلینگ!<br />دخترم، بعدا زنگ بزن، سرم شلوغه!<br />بوکش!! گومبش!!! گیمبش!!! آخخخ!<br />ناگهان محمود... آقا این چه کاریه؟ چرا خشونت؟ در کشور ما دعوا کار بدیه! صلح و دوستی خوبه! انسانیت و بستنی! شوکولات! بچه های توی خونه!<br />(دقائقی بعد در رختکن)<br />- هوووع.... هووووع.....هووووع...<br />- آقای خبرنگار لطف کنید برای ما توضیح بدین...<br />- هوووع...هووووع....هووووع...<br />- اهم! میشه لطفا به ما بگین چه اتفا...<br />- هوووع...هووووع...<br />- آقا میشه یه دیقه استفراغ نکنید؟!!!؟<br />- هوووع؟<br />- پرسیدم چه اتفاقی افتاد؟ لطفا هر اتفاقی که افتاد رو با جزئیاتش برای ما شرح بدین.<br />- استفراغ می کردُم!... جزئیاتش هم بگُم؟<br />- نه خواهشا! منظور بنده خارج از رخت کن بود. ماجرای امروز رو از ابتدا تعریف کنید.<br />- راستش امروز از خواب بیدار شُدُم. بعد تخت و درست کردُم رفتُم نون بگیرُم، یادُم افتاد شلوار پام نکردُم. برگشتُم شلوار پام کردُم رفتم بیرون بازم فکر کردم یادم افتاد اصلا شهر خودمون نیستم! بعد یادم افتاد مسواک هم نزدم! یه خورده دیگه فکر کردم یادم افتاد اصلا مسواک با خودم نیاوردم...<br />- آقای خبرنگار منظور ما این نبود شما اصلا لازم نیست توضیح بدین، فقط لطف کنید بگین چه کسی شما رو مورد ضرب و شتم قرار داد؟!<br />- خدا...<br />- خدا! بله از قدیم گفتن چوب خدا صدا نداره.<br />- خدا...داد...<br />- خدا داد؟ مرد حسابی چرا اشتباه خودتو گردن خدا میندازی؟ خدا که بد نمیده! بنده ی خدا بد میده! خدا خرمشهرو آزاد میکنه و اینا...<br />- خداداد زد!<br />- خدا، داد زد سرت؟ آقا داری هذیون میگی! استراحت کن!<br />- ای وای! میگم خداداد عزیزی زد.<br />- خدا، دادِ عزیزی زد؟ منظورتو نمی فهمم واضح تر صحبت کن.<br />- ای خدا! خداداد عزیزی سرمربی پیام خراسان!<br />- آهان! خب صداش کنم؟ کارش داری؟<br />- نه! اون منو زد!<br />- کی؟ درست نشون بده، این آقای پشت سری منو میگی؟<br />- آییی!!! آقای خداداد عزیزی سرمربی تیم پیام خراسان بنده رو مورد ضرب و شتم و جرح قرار دادند.<br />- نه بابا!<br />- هوووووع...<br /></div><br /><div style="text-align: right;"><img hspace="0" vspace="0" border="1" src="http://i37.tinypic.com/34j9451.jpg" /><br /></div><br /><div style="text-align: right;">علی کریمی... پاس میده به طالب لو... طالب لو با یه برگردون! خطا! ببینین داور چه جایی خطا میگیره!... روی پرچم کرنر!...<br />عادل: آها! آقای خطاشناس این صحنه به نظر شما خطا بود؟!<br />- اتفاقا باید بگم فقط همین یه صحنه تو کل بازی مشکوک نبود.<br />- بله! ااین صحنه چطور؟!<br />- این صحنه هم همینطور که ملاحظه میکنید...<br />- این یکی چی؟!<br />- اینجا هم بازیکن در حال...<br />- آها! اینجا این صحنه خیلی مشکوکه! این چی؟<br />- ب!<br />- بله! فعلا با شما کاری نداریم. تماس تلفنی داریم با آقای خداداد عزیزی از مشهد و خبرنگار آسیب دیده از بیمارستان شیراز... آقای خبرنگار، آقای عزیزی سلام!<br />- سلام!<br />- الآن کدومتون بودین سلام کردین؟<br />- من!<br />- من کیه؟<br />- من منم.<br />- کدوم من؟<br />- من نوعی.<br />- آقا لطفا خودتو معرفی کن!<br />- من خداد عزیزی هستم یک قهرمان ملی.<br />- سلام خداداد! آقای خداداد راسته که این خبرنگار بیچاره رو زدی؟<br />- بله درسته!<br />- درسته؟!<br />- نه نیست!<br />- آقا من گیج شدم! اول گفتی درسته حالا میگی نیست؟<br />- من نگفتم.<br />خبرنگار: من گفتم.<br />عادل: آهان! میشه لطفا هر وقت به هرکدومتون گفتم جسد همونی که گفتم بپره وسط؟<br />- ...<br />- خب آقای خبرنگار اگه ممکنه لطفا صدای گیرندتون رو کم کنید.<br />- چرا؟ صدای منو دو بار می شنوید؟<br />- نه، میخوام صدای تلویزیون بیمارای دیگرو اذیت نکنه. خب! میشه بفرمایید چه اتفاقی افتاد؟<br />- هیچی یه لحظه سیم تلفن و با سیم سِرُم اشتباه گرفتم سوزنش از دستم دراومد... چیزی نیست دوباره فرو کردم تو دستم.<br />- !!! میشه ماجرای ضرب و شتم و تعریف کنید؟<br />- آقا بازی که تموم شد من از جام بلند شدم گفتم برای سلامتی آقا امام رضا و رهبر معظم انقلاب امام ِ خمینه ای و آقا خداداد یه صلوات بندری پسند ختم به خیر کنید که دیدم آقای عزیزی مثل غزال تیزپا داره با اشتیاق میاد طرفم. دستامو باز کردم... بعد گفتم لعنت بر دستی که بی موقع باز شود، چنان مشتی زد به مشکم که اشکم دراومد، بعدش دیدم حدود ده پونزده نفر دیگه هم اضاف شدن که فکر کردم میخوان ما رو جدا کنن نگو میخواستن درشتاشو سوا کنن، آقای عزیزی از جلو مشت میزد، آقای دیِگو لگد از پشت میزد! آقای فردوسی پر! من تا اون روز فکر میکردم این صهیونیستا که فلسطینیا رو میزننا! خب؟ همش فیلم سینماییه، تخمه میشکستم می خندیدم، نمیدونستم اخباره، فکر میکردم نوار غزه رو میذارن تو ضبط، آهنگ گوش میدن، ولی وقتی این صحنه هارو دیدم دیگه خندم نمیگیره! <br />- جالبه!... خب آقای عزیزی شما برای دفاع از خودتون چی دارین بگین؟<br />عزیزی: آقای فردوسی پور من اگه زده بودم میگفتم زدم. من تا حالا هر کی رو زدم گفتم. آقای مهدوی کیا رو زدم، دایی رو زدم، استیلی رو زدم، پسر همسایه رو زدم، یکی داشت رد میشد تو خیابون همینجوری گرفتم زدمش، دخترم 10 گرفته بود زدمش، آقای فردوسی پور زیاد حرف بزنی تو رم میزنم! من اصلا همینجا اعتراف میکنم که تا حالا 8 نفرو کشتم، ولی هنوز این آقا رو نزدم.<br />- پس شما هیچ تماس فیزیکی با ایشون نداشتین؟<br />- نه من فقط تماس تلفنی داشتم. ایشون فحش ناموس دادن ده، نه، هشت، هفت نفر ریختن سرش زدنش.<br />- پس شما چطور دکمه ی پیرهنتون کنده شد؟<br />- من چندتا پله بالاتر داشتم دعوا رو رصد میکردم که ایشون تعادلشو از دست داد برای این که نیفته دست انداخت به پیرهن من دکمشو کند، افتاد از پله ها پایین. دکمه رو هم یادگاری برد شهرشون.<br />خبرنگار: من حرف ایشون رو تکذیب میکنم. آقای عزیزی پیرهنش اصلا از همون اول هم دکمه نداشت.<br />عادل: درسته آقای عزیزی؟<br />- خدا سر شاهده، به جان تک بچم که میخوام سر به تنش نباشه، من همیشه قبل از مسابقه دکمه های پیرهنمو چک میکنم. آقای فردوسی پور حرف این جماعتو باور نکن! اینا واسشون سناریو مینویسن.<br />- منظورتون جامعه ی خبرنگارا ست دیگه؟!<br />- اممم...<br /></div><br /><img hspace="0" vspace="0" border="1" src="http://i36.tinypic.com/25qul35.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: right;">خبرنگار: آقای فردوسی پور ایشون چندروز پیش اومدن بیمارستان از من رضایت بگیرن، گفتن منو به خاطر کار بدی که کردم ببخشید، غلط کردم، گل خوردم، من دستتو میبوسم. نذاشتم ببوسه! گفتن دخترشون خونه منتظره. از من خواستن از شکایتم صرفه جویی کنم، من اون شب حالم خیلی بد بود ایشون هم دهنشون بو میداد گذاشتم بره، ولی بعدا مثل سگ پشیمون شدم. بعدشم آقای پیروانی هم زنگ زد اول گوشی رو ور نداشتم بعد دیدم بیمارای دیگه صداشون دراومد، برداشتم گفتم کیه؟ یادم افتاد پای تلفنم، گفتم شرمنده بفرمایید. گفت من پیروانیم خداداد به من زنگ زده گفته وسط شما وساطت کنم. حالا جون مادرت، تو رو به ضامن آهو قسم، از خون آقای عزیزی بگذر، قهرمان ملیه، گناه داره. من گفتم اولا کدوم پیروانی؟ ثانیا قهرمان ملی فقط علی دایی و رضا زاده هستن...  حالا هادی ساعی هم یه خورده هست ولی خداداد عزیزی دیگه نیست. گفت: من افشینم، گفتم افشین که قطبیه، گفت نه! افشین ایرانیه یه مدت تو کره بوده، کروی شده، اون خرسه که قطبیه. گفتم خرس که داداشته با اون شیکمش! گفت: خودت خرس نیستی با اون هیکلت؟! گفتم شتر خودتی!...<br />- خب؟<br />- هیچی دیگه! قطع کرد.<br />عزیزی: آقای فردوسی پور من اصلا نمیدونم پیروانی کدوم خریه که بخوام بهش زنگ بزنم... یعنی نه اینکه ندونم، ولی آخرین باری که باهاش صحبت کردم، سر بازی ایران-استرالیا بود... من رفتم بیمارستان کلی پول گل و کمپوت دادم. اصلا من که نمیگم، شما روزنامه هارو بخون نوشته خداداد عزیزی یک خبرنگار را راهی بیمارستان کرد، خب کار بدی کردم فرستادمش بیمارستان؟!<br />عادل: من فکر کنم یکی از شما دو تا دارین دروغ میگین. بهرحال ما قضاوت این امر خطیر رو بر دوش کمیته ی انضباطی می نهیم.<br /></div><br /><img hspace="0" vspace="0" border="1" src="http://i34.tinypic.com/rr6td1.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: right;">چند دقیقه بعدتر...<br /> کمیته انضباطی: با سلام خدمت آقای فردوسی پور و شاکی و متهم... طبق بررسی های چند روز اخیر و شواهد و مدارک بدست آمده از محل حادثه به دو نظریه ی متفاوت دست یافتیم که از این قرار است: <br />نظریه ی اول اینه که اصلا دعوایی در کار نبوده و ضرب و شتمی صورت نگرفته. نظریه ی دوم اینه که گرفته!<br />عادل: خب خیلی متشکریم از شما! خدانگهدار... تماس بعدی با آقای علی دایی، آقای دایی سلام!<br />دایی: سلام و زهل مال، خیلی عذل میخوام، خیلی ببخثیید، دو نفل همدیگلو زدن به من چه لبطی داله؟ <br />عادل: تماس بعدی آقای حسین رضا زاده...<br />رضا زاده: هه هه خب جوونن هه هه بذار بزنن، هه هه.<br />عادل: آقای خاتمی پشت خط هستند، سلام آقای خاتمی، اول بگین بالاخره در انتخابات ریاست جمهوری شرکت می کنید؟<br />- به نام خدا و با عرض سلام، به نظر من همه ی مردم ایران باید در انتخابات شرکت کنند. این وظیفه ی ماست.<br />عادل: خب، نفر بعد، آقای یوزارسیف...<br />یوزارسیف: آقای خبرنگار، شما امروز از بیمارستان مرخص میشی، ولی شما آقای عزیزی، شما چند وقت دیگه کلاغا موهاتو میخورن کچل میشی!<br />عادل: کارآگاه علوی... بفرمایید<br />علوی: من میتونم نتیجه ی تحقیقاتی که به عمل آوردم رو تو چند خط برای شما بیان کنم...<br />روی بدن بیمار اثر کبودی ناشی از مشتی دیده میشه که فقط در سبک میمون مست آموزش داده میشه. همونطور که می دونید تنها دو نفر در دنیا با این سبک آشنایی دارن، جکی چان! و خداداد عزیزی.<br />عزیزی: من اعتراض دارم، من برای چی باید این سبک و بشناسم؟<br />علوی: اعتراض وارد نیست! همه ی دنیا میدونن که شما برادر دوقلوی آقای جکی چان هستید و شما تو بیمارستان از دست پرستار افتادین و این شکلی شدین...<br />عادل: پس به خاطر همین بود که آقای خبرنگار بالا می آوردن؟<br />علوی: نه! اینطور نیست. طبق تحقیقاتم علت تهوع آقای خبرنگار این بوده که ایشون شب قبل در مسیر شیراز-خراسان به رستوران بین راهی رفته و از ششلیک مسموم تغذیه کرده بودن. بنابراین میتونم به زبان ساده تر در یک جمله بگم... خداداد کتک زد، خبرنگار شیشلیک خورد.<br />عادل: عجب! شما چی میگین آقای خطاشناس؟<br /></div><br /> Fri, 05 Dec 2008 13:44:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=86 mohamad http://andarmian.blogfa.com/post-86.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-85.aspx <P dir=rtl align=justify>کدخدایان دو روستای مجاور مدتها در قهر بودند، برای هیچ. و مجوز رابطه ای نبود بین دو روستا. اما، روستانشینان که قرنها یکی بودند، تاب دوری نداشتند. سفرهای میان دو روستا کم کم دوباره شکل گرفت، ابتدا پنهانی و در انتها آشکارا.</P> <P dir=rtl align=justify>این داستان سالهای سال ادامه داشت، تا دیروز که کبوتری نامه ای آورد از یکی از کدخدایان برای دیگری. کاغذ نامه، قطره قطره، خیس بود...</P> <P dir=rtl align=justify><U>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</U></P> <P dir=rtl align=justify><FONT size=1>پ.ن: خواهشاً نپرسید چرا طنز ننوشتم که این بدترین سوال ممکن است. گاهی اوقات اینجا می شود دفترچه خاطرات نداشته ام برای ثبت روزها...</FONT></P> Wed, 26 Nov 2008 16:46:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=85 pejman http://andarmian.blogfa.com/post-85.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-84.aspx <br /><div style="text-align: justify;">عبدالباقر استکانی مثلث ملقب به زاویه در قرن اول هجری قبل از میلاد (قبل از افتتاح برج میلاد) در روستایی به نام بیمارستان از توابع استان جنت آباد چشم به جهان گسیخت.¹ باقر در زمان کودکی اش در مکتب ناانتفاعی تحصیل و و در نوجوانی در دارالفنون حرفه ای به کسب مقام دیپلم نائل گشت. وی در جوانی عمر خود را به سهولت طی نمود و سوار بر مرکبی از پیکان خونین رنگ به شغل شریف ترابری مسافر پرداخت. سپس دل بسپارد و شیفته شد و خاطر خواست تا اینکه زنانی اختیار نمود و از هر زن پنج شکم و از هر شکم هفت فرزند حاصل شد. این شد که میانسالی خود را پشت سر نهاده و کهانسالی را پیش رو. او در این مدت آثاری از خود بیفشرد که نامشان چندان مهم نباشد و در امتحان نخواهد آمد. زاویه در هشتمین دهه ی عمر خویش یافت که هیچ از این دنیا نیافته و هر چه تا حالا فهمیده بود غلط فهمیده بود! پس همانا در جستجوی هویت گمشده ی خود پا به غرب شهر گذارد و هیچ که نه... یه چیزایی یافت. باقر سرانجام پس از سالها انتظار در چنین روزی در خانه ی مجردی خویش در کنار برج ملی آزادی، در دهه ی دوم پس از میلاد جان به جان آفربن صد آفرین هزار و سیصد آفرین... بله... سرانجام جان به عزرائیل باخت و خود را تسلیم مرگ یافت.<br /><br />لازم به ذکر است که عبدالباقر پس از سفر به میلاد و تحول درونی به مناظرالمیلاد شهرت یافت.<br />مناظرالمیلاد مغربی در سفرنامه ی خود به برج میلاد چنین می نویسد:<br /><br />چندی پیش منزل اندر سر می کردیم و آفتابگردانه شکنان مقابل ناطق نوری² مشغول نظاره بر تصاویری متحرک بودیم، که به ناگه روی قبیح نمود. پس افسار³ در دست گرفته، زگیلش⁴ یافته، بفشرده و سیمایش تغییر دادیم! چنان که مجرای⁵ پنجم رخ نمود، عجایب خلقتی مشاهده کردیم که ما را بسیار متحیر ساخت. دیوی خاکستری با کلاه خودی نوک تیز به ارتفاع صد و ده گز⁶ و پهنای یک وجب سر از زمین برافراشته بود و اینطور که پیدا بود تکدانه پایش در خاک فرو برده بودند، مبادا زمین خورَد که روستا نشینان پیرامونش را راه فراری نخواهد بود. گرداگرد سرش مردمانی را به خدمت گرفته تا کلاهش تزئین نموده و سرنیزه اش تیز نمایند. پس بار سفر بربسته، عیال را وداع گفته و به را افتادم. همین که از درگاه منزل برون جستم، دیوی که در گیرنده مشاهده کرده بودم به دیده ام افتاد. چنان مرتفع بود که به نظر از دماوندکوه نیز پیشی گرفته بود. راه خود را به سوی مغرب ادامه دادم. در مسیر، به هر نقطه از سرزمین که پای می نهادم از دیدن رویش محروم نمی شدم. آنگاه بود که با خود سرودم: هر سو که روُم، روی تو بینُم - هر کو بروُم روی تو بینُم - هر وهله تنت سایه بیفکنده زمینُم.<br />به دیو رسیدم! اندامش برانداز کرده و سعی بر مشاهده ی بالاترین نقطه اش کردم، که گردن جوابگویش نبود! سراییدم:<br />از روی بلندت، به تو طیاره نیاید / طیاره که هیچی به تو سیاره نیاید<br />از روی عظیمت همه در بیم و هراسند / از ترس سقوطت همه دور از تو پلاسند<br />چرخی به دورش زدم، از هر زاویه یکسان دیدمش، گویی که هشت چشم و هشت بینی و هشت دهان دارد و سرش با طوقی به گردنش اتصال یافته بود. چنین شد که به نظم آوردم:<br />هر سوی تو باشم ز تو یک شکل ببینم / از هیبت والای تو بر خویش ب...نم<br />چون تقرب یافتم پی بردم که در باسنش دروازه ای دارد و از نگاه بان دروازه جزئیات اندرون را پرسان شدم. پاسخ آمد این دیو که بینی نامش میلاد است و برج ملیست که تنها متعلق به دولت است. این برج دارای هزار سرسرا و هر سرسرایش دارای هزار اتاق و هر اتاقش بطول هزار قدم و هر قدمش معادل هزار سکه ی زر است که با فروش منزل و مرکب و تمامی نوکران و کُلُفتان توان تصاحب نیمی از آن را هم نخواهی داشت. کله اندرش همی مکان اطعام دیو است که توسط بردگان صورت گیرد و گر سیر نشد ز غوره حلوا...نه! ... گر سیر نشد، سرش را به طرفین چرخانده و اسیران را دچار سرگیجه نموده.  پرسیدم چگونه می توان از اندرون دیدن کرد؟ فرمود از خدا که پنهان نیست از شما هم هر جا که باشید پنهان نخواهد شد فلذا نام خود در این طومار هزار تکه نویس و گریز، یحتمل اقبالت آید و ده سال دگر نامت درآید و مجوزت صادر گردد. آه از نهادم بپا خاست و در همین حال که به پا می خاست صدای فریادی شنیدم که کماکان نزدیک تر می شد، صاحب صدا را جویا شدم که نیافتم. نگاه بان رو به من نطق نمود این صدای برده ایست که یا نافرمانی کرده یا فعلش⁷ به پایان آمده که همزمان عمرش به پایان باید! پس دیو او را به پایین پرتاب و از سنگینی او بر سرش رهایی یابد، از این رو درمان خانه ای در کنار دیو احداث شده، افرادی که جان سالم به در برند توسط طبیبان ترمیم گشته و به بالای سر دیو باز گردند و دوباره به کار مشغول شوند.<br />از فرمایشات مردک به تنگ آمدم و با کوله باری از نومیدی و عجب! به ولایت رجعت نمودم.<br />پس از بازگشت به وطن وقایع دیو میلاد را بازگفتم و حکیم الحکما محکوم، گفته هایم را در کتابی به رشته ی تحریر درآورد که توصیه می کنم آن کتاب را نیز بخوانید و حتما هم نسخه ی انتشارات ققنوس را بخوانید که بهتر ترجمه شده. کجا بودم؟! ؟ هان! سپس سنگی را که زیرکانه از دیواره ی بدن دیو تراشیده بودم به قیمت هزار سکه ی نقره فروختم و با حاصلش به اختراع مرکبی برای سفر به دیو پرداختم...<br />سفرنامه ی میلاد در اینجا به پایان رسید اما عبدالباقر دست از تلاش خود بر مداشت و هنگام آزمایش وسیله ای که اختراع نموده بود از بالای بام منزلش سقوط کرد با چشمانی آکنده از امید رو به برج ملی میلاد به ملکوت اعلی پیوست. زاویه، با عمل خیره کننده اش به جهانیان اثبات کرد که بدون بلیت نمی توان از برج میلاد دیدن نمود.<br />طبق روایاتی هفت سال پس از مرگ عبدالباقر بلیت بازدید از برج میلاد توسط پیکی بادپا به سر قبرش آمد. پسرش بعدها بلیت پدر را در E-bay به مبلغ صد سکه ی طلا بفروش رساند و نام پدرش را از خاطره ها بیرون آورد.<br /></div><br /> <p align="center"><img hspace="0" border="1" align="middle" vspace="0" style="width: 300px; height: 400px;" src="http://i33.tinypic.com/swx115.jpg" /></p> <p align="center"><br /></p><div style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">مثنوی دوازده بیتی ستایش از منظومه ی میلادیِ مناظرالمیلاد می باشد که در زیر آورده شده.<br /></div><br /></div> <p style="text-align: center;">ای تو که قدّ و قامتت همچو سرو                 نصف نمایت شده در دود محو<br />روی عظیم تو چو زاینده رود                    خشک و کثیف و لجن و گند و کود<br />فر و شکوهت چو دماوند کوه                         مدت احداث تو چون عمر نوح<br />هر گَز تو، صد زر و دینار و سیم                         از در تو رد نشود یک نسیم<br />طرح تو را دست مهندس نواخت                دور سرت هاله ای از نور ساخت<br />در سر تو کرده فرو سوزنی                                    تا ز دگر برج، تو بالا زنی<br />آهن و سنگ و شیشه کردی به تن                در تو چرا نیست نماد از وطن<br />پیش تو شهیاد سرافکنده شد                           شاه بُد از آمدنت بنده شد<br />هر که ز بالای تو پرتاب شد                          تا برسد خسته و بی تاب شد<br />ای خر تک شاخ به قدت نناز                             از تو مهم تر دکل برق و گاز<br />گر بدهد زلزله رخ، ای صنم                     آماده شو، هین که بپاشی ز هم<br />کاش که روزی برویم اندرت                                گر نه ز این در، ز در دیگرت<br /></p><p align="center"><br /></p><div style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><strong>لغات دشوار:</strong><br /><ol><li>گسیخت: گشود، پاره کرد، جر داد</li><li>ناطق نوری: تلویزیون، تی. وی، رئیس مجلس چهارم و پنجم</li><li>افسار: کنترل، اهرم هدایت</li><li>زگیل: دکمه، سامانه ی فشارنده</li><li>مجرا: کانال، دریچه</li><li>گز: واحد اندازه گیری در قدیم، از سوغات شهر اصفهان</li><li>فعل: کار، کردار > فعله: کارگر</li></ol><br /><strong>صوانح حذف رفته:</strong><br />(اولی از اینجا هم حذف رفت)<br />با C-130 هم نکند کس به تو برخورد / با دیدن تو، گ.ه نتواند خلبان خورد<br />بیت دیگری نیز هست که متقاضیان برای دریافت آن می توانند به ما اطلاع دهند<br /><br /><strong>نکته:</strong> هیچ گونه جنبه ی سیاسی در این مطلب وجود ندارد و اگه چیزی دیدین تشابه اسمیه.<br /><strong>اطلاعیه:</strong> ای مردم سَخاوتمند، ای گوهران خیراندیش، در راستای برجای ماندن سایت ارزشمند ویکی پدیا (فارسی)، کمک های نقدی خود را تا سقف شش میلیون تومان جمع کرده و در این کار خیر سهم به سزایی از خود داشته باشید. با تشکر (از وبلاگ چند قدم نزدیک تر به خدا یاد بگیرین)<br /></div><br /></div> Mon, 17 Nov 2008 20:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=84 mohamad http://andarmian.blogfa.com/post-84.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-83.aspx <P align=justify> <TABLE style="WIDTH: 40px; HEIGHT: 62px" border=0 cellSpacing=1 cellPadding=1 width=40 align=right> <TBODY> <TR> <TD><STRONG><FONT color=#ff9900 size=7>1</FONT></STRONG></TD></TR></TBODY></TABLE></P> <P align=justify>گذشت! چی گذشت؟ کنکور عملی هم گذشت. همین جمعه بود. به هر بدبختی (یا خوشبختی) بود اون رو هم گذروندم و حالا منتظر اعلام نتایج این یکی هستم، در خان ششم از هشت خان کنکور هنر! یکی هم بیشتر از هفت خان رستمه! خان یکم: برافکندن داوطلب، غول کنکور سراسری را! خان دُیُم: انتظار داوطلب، اعلان نتایج را! خان سیُم: انتخاب رشته. خان چارم: انتظار داوطلب، اعلان نتایج را! خان پنجم: سر بریدن داوطلب محترم، دیو کنکور عملی را! خان ششم: انتظار داوطلب، اعلان نتایج را! خان هفتم: انتخاب رشته. خان هشتم: انتظار داوطلب، اعلان نتایج را!!! البته این موضوع هیچگونه منفعت مادی و معنوی برای شما خوانندگان محترم وبلاگ ندارد و تنها دلیل این که آن را اینجا مطرح کردم این بود که سالها بعد، وقتی که در سن ۵۷ سالگی در حال مرور آرشیو اندرمیان بودم به نوه ی محترم بگویم "پسر بیا اینجا رو بخون ببین اون زمان با چه بدبختی ای کنکور میدادیم! همه اش اظطراب اعلام نتایج داشتیم! همیشه یه نتیجه ای بود که ما منتظر اعلامش باشیم!!! اما تو که این چیزا رو درک نمی کنی. اصلاً شما که کنکور ندارید هیچ وقت نمی فهمید ما چه می کشیدیم. حالا پاشو برو اون تلفن رو بیار می خوام زنگ بزنم به ممد ببینم پست بعدی رو اون میزاره یا من بزارم؟"</P> <P align=justify> </P> <P align=justify> <TABLE style="WIDTH: 40px; HEIGHT: 62px" border=0 cellSpacing=1 cellPadding=1 width=40 align=right> <TBODY> <TR> <TD><STRONG><FONT color=#ff9900 size=7>2</FONT></STRONG></TD></TR></TBODY></TABLE></P> <P align=justify>شد! چی شد؟ برکنار شد! کی شد؟ کردان شد! چرا شد؟ چون استیضاح شد! چرا استیضاح شد؟ چون جعلی بود! چی جعلی بود؟... دیگه اگه این رو هم ندونی خیلی از دنیا عقبی! اول می خواستم راجع به برکناریش طنز بنویسم، اما هر کاری کردم نشد! یعنی مونده بودم وقتی خود جلسه استیضاح از طنزهای مهران مدیری خنده دارتر و از هشدار برای کبرا 11 مهیج تر بود، من دیگه چی بنویسم که از اون هم بهتر باشه؟! به تمامی کسانی که خیلی وقت است یک دل حسابی نخندیده اند پیشنهاد می کنم فیلم جلسه استیضاح کردان رو از سیریش سیما تهیه کرده و ساعتهای خوشی را در کنار خانواده خود تجربه کنید! (فردا می بینی همه کسایی که از کنارت رد می شن دارن راجع به فیلم کردان صحبت می کنن: "دیدی اونجاشو که می گه من به خاطر شرع و اسلام استعفا ندادم؟! ها ها ها ها!!!" "دیدی اون مَرده چه باحال مدرکه رو رو کرد که تازه دانشگاه آزاد هم ازت نخواسته بری تدریس کنی و خودت التماس کردی که استخدامت کنن؟" "شنیدی می گن مدرک دوم دبستانش هم مردودی بوده؟" "دیدی بازیگر نقش اوله یه جاش می گه به جای استیضاح من آمریکا باید محاکمه شود؟ اونجاش دیگه ما مردیم از خنده!" "دیدی خودشو با شهید بهشتی مقایسه می کنه؟ ها ها!!!" چند وقت بعد هم فیلم دوش میاد با اسم "بازگشت بهشتی!")</P> <P align=justify>چند روز پیش یکی زنگ زده بود ماهواره می گفت "من از دانشجوهای کردان بودم، ایشون همیشه از خاطرات آکسفورد و تجربیاتش و شیوه تدریس اونجا تعریف می کرد! حالا یه وقت نگن مدرک استادتون تقلبی بوده مدرک شما هم باطله؟!"</P> <P align=justify> </P> <P align=justify> <TABLE style="WIDTH: 40px; HEIGHT: 62px" border=0 cellSpacing=1 cellPadding=1 width=40 align=right> <TBODY> <TR> <TD><STRONG><FONT color=#ff9900 size=7>3</FONT></STRONG></TD></TR></TBODY></TABLE></P> <P style="MARGIN: 0in 0in 10pt" dir=rtl class=MsoNormal align=justify><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>شد! چی شد؟ اوباما شد! چی؟! یارکشی؟! نه! کسی با ما نشد! اوباما یک اسمه! باراک اوباما! منظورم اینه که اوباما رئیس جمهور امریکا شد. اولین رئیس جمهور سیاه پوست امریکا. نمی دانم باید درباره اش چه بگویم. خب از اول به راحتی می شد حدس زد که اوباما رای می آورد. خب من چی بگم؟... اصلاً این شماره هیچ قصد خاصی به جز یک اطلاع رسانی ساده نداشت. می گذارمش واسه سال ۱۴۲۶ همان موقع که در سن ۵۷ سالگی در حال مرور آرشیو هستم، شاید یک وقت خواستم بدونم اوباما کِی رئیس جمهور شد. یا اصلاً شاید همون موقع نظرم راجع به سیاست هاش رو نوشتم!</SPAN></P> <P style="MARGIN: 0in 0in 10pt" dir=rtl class=MsoNormal align=justify><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA></SPAN> </P> <P align=justify> <TABLE style="WIDTH: 40px; HEIGHT: 62px" border=0 cellSpacing=1 cellPadding=1 width=40 align=right> <TBODY> <TR> <TD> <P align=justify><FONT color=#ff9900 size=7><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: FA" dir=rtl lang=FA><SPAN dir=rtl></SPAN><FONT color=#ff9900 size=7><STRONG>4</STRONG></FONT></SPAN></o:p></SPAN></FONT></P></TD></TR></TBODY></TABLE>گشت! چی گشت؟ محروم گشت! کی گشت؟ تیم بسکتبال معلولین گشت! چند وقت گشت؟ تا سال 2012 گشت! از چی گشت؟ از هر بازی ای خارج تر از ایران گشت! چرا گشت؟... این پرسش برخلاف پرسش های قبلی دارای دو پاسخ متفاوت است. یکیش مخصوص مسئولین است و دیگری مخصوص افراد غیر مسئول. اصلاً قضیه از چه قراره؟ قضیه از این قراره که مرگ بر آمریکا! نه، اشتباه شد. قضیه از این قراره که تیم بسکتبال معلولین در مقابل تیم آمریکا بازی نکرده. چرا؟ حالا می رسیم به همون دو پاسخ. مسئولین می گویند دلیل بازی نکردن افراد تیم بسکتبال معلولین این بوده که زمان بازی ها تغییر داده شده و به اونها خبر نداده بودند، اما افراد غیر مسئول (که گویا دست اندر کاران مسابقات هم جزو این دسته از افراد هستند و به سیاست خیلی علاقه ندارند) نظر دیگری دارند، که همین نظرات باعث شد تیم بسکتبال معلولین ایران تا سال 2012 جزو طبقه محروم جامعه محسوب شوند! البته غیرمسئولین افرادی بس غیر مسئول و غیر متعهد هستند خب و آدم نیستند اصلاً و نظراتشان هم آدم نیست! (دوست دارم بدونم اگه محروم نمی شدن باز هم می گفتن دلیل بازی نکردن تغییر زمان مسابقات بوده یا اون موقع تو بوق و کرنا می کردن که "درود بر غیرت و صلابت قهرمانان و پهلوانان ملی ما!"؟) حالا چند درصدتون از این قضایا خبر داشتید؟ احتمالا 5 یا فوقش 6/5 درصد. اما حالا به یمن وجود خبرگزاری هایی مثل "اندرمیان پرس" درصد بسیاری (نزدیک به صد در صد) شما از اتفاقات این چُنینی با خبر می شوید. در اینجا من و دیگر همکارانم تا بخش بعدی خبر شما بینندگان عزیز را به خدای بزرگ می سپاریم! خدانگهدار! </P> Tue, 11 Nov 2008 10:59:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=83 pejman http://andarmian.blogfa.com/post-83.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-82.aspx <br /> <div style="text-align: center;">چند سالته رئیس جمهور کوچک؟                               سنت زیاده دیگه نیستی کودک<br />میلادتون با هم شده مصادف                       شاه، ولیعهد، کوروش، بهنود، دهقان، تک!<br />برای تو کاپشن نو خریدم                                   گفتی که من دلم می خواد عروسک<br />رد نکن این بسته ی پیشنهادی                               هر کی ندونه می گه بی سوادی<br />(بدونه هم باز میگه بی سوادی)<br />به من نگو تو اهل گفت و گویی                                    حرفات نداره دیگه رنگ و بویی<br />سفر های استانی رو دوست داری                                 مردمو هر جا سر کار میذاری<br />این دفه که رفتی سفر به شمشک                                      برام بیار آلوچه و لواشک<br />پرونده ی هسته ایتو آوردم                                 با کاغذاش درست می کردی موشک<br />دیدی؟! دوباره مثنوی غزل شد                                       یادت میاد اگر بری فلاش بک<br />تو عکس دیدم می خوابی روی زمین                              تو خونتون، مگه ندارین تشک؟!<br />اسم خلیج فارسو کردی عرب                                   نه تنبونی مونده نه حتی خشتک<br />(منظور اینه: تنب بزرگ و کوچک)<br />چند ساله رفتارت خیلی عجیبه                                       دیگه عیالتم به تو کرده شک<br />از آقای "سه نقطه" در هراسی                       وقتی می ری پیشش می پوشی پوشک<br />الهام همیشه بوده در کنارت                                    خودت مثل زاپاسی اون مثل جک<br />با چاوزم زیاد داری می پری                                     باهاش میری کوهستان بروک بک<br />با لری کینگ تو کانال سی ان ان                                 جای جواب، سوال میدادی کلک<br />هنگامی که می خندی قرمز میشی                            بچه بودی زدی واکسن سرخک؟<br />نقش یوزارسیف رو نکردی بازی                                    زلیخا از خوشحالی زد یه پشتک<br />موی سرت چطور حالت میگیره                                  تف می زنی یا شامپو سیر پرژک؟<br />خلاصه سعی کن که دیگه نباشی                             --رئیس جمهور-- ، تولدت مبارک!*</div> <div style="text-align: center;"><font color="#ff0000" style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></font> <div style="text-align: right;"> <div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" src="http://i33.tinypic.com/k4a455.jpg" /><br /></div><font color="#ff0000"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></font><br /><font color="#ff0000"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></font></div> <div style="text-align: right;"> <div style="text-align: center;"><font color="#ff0000"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">من اومدم به وبلاگت سر زدم             تو هم بیا! پیوندتم مبارک!</span></font><br /></div><font color="#ff0000"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></font></div></div><br />توضیحات:<br />*خط های تیره در دو طرف بدین معناست که عبارت رئیس جمهور را می توان به هر دو سو چسبانید.<br /> <div style="text-align: left;"><br /> <div style="text-align: center;">                                                                                                                           ممد<br /></div></div> <div style="text-align: right;"> <hr style="width: 100%; height: 2px;" /> <br /></div> <div style="text-align: center;">از آمریکا بُریدی، تو مملکت تو ر...ی                     از زندگی چه دیدی، فقط کاپشن خریدی؟<br /></div> <div style="text-align: center;">مثل یه قرص ماهی، همیشه سر به راهی                  از دست تو فرار کرد، کتایون ریاحی<br /></div> <div style="text-align: center;"><br />                                                                                                                     من و اون<br /> <div style="text-align: right;"> <hr style="width: 100%; height: 2px;" /> <br /></div></div> <p dir="rtl"><font color="#ff0000"><strong>یک روز با محمود</strong></font></p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: right;">اون روز محمود از صبح حال خوشی نداشت. دلش گرفته بود. اما حتی نمیدونست چرا. اولش فکر کرد شاید چون جمعه است و "بازم این جمعه نیامد آقا" دلش گرفته... اما بعد که دقت کرد فهمید که اصلاً اون روز جمعه نیست و دوشنبه است. احساس می کرد خیلی تنهاست و هیچکس دوستش نداره. اونقدر این حس براش عجیب بود که حتی سر کارش هم هیچ تمرکزی روی کاری که انجام می داد نداشت و تمام مدت تو فکر بود.</p> <p align="center" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i35.tinypic.com/4qrh3p.jpg" style="width: 250px; height: 309px;" /></p> <p align="justify" dir="rtl">برای محمود روز کاری سختی بود. اما بالآخره با هر بدبختی ای که بود اون روز رو گذروند و به شب رسوند و در توالت محل کار لباساشو عوض کرد و کت و شلوار مرتب و منظمش رو پوشید تا خانواده ش متوجه شغلش نشن. تقریباً 4 سال می شد که شغل واقعیش رو از خانواده ش پنهان کرده بود و تو خونه دائماً وانمود می کرد که شغل جدیدش ریاست جمهوریه! هرچند زنش هم همیشه می دونست که محمود لیاقت ریاست جمهوری رو نداره، اما چاره ای جز باور کردن حرفهاش نداشت. محمود با فکر به دروغی که سالهاست به خانواده اش گفته و تاکید کرده که به کسی نگن و زنش به بتول خانم گفته و تاکید کرده که به کسی نگه و بتول خانم به خدجه خانم گفته و تاکید کرده که به کسی نگه و... خلاصه دهن به دهن در کل ایران پخش شده (و همه هم باور کردند!)، و با مقایسه آن با بدبختی های خودش، خنده اش گرفت...</p> <p align="center" dir="rtl"><img hspace="0" border="0" align="middle" src="http://i37.tinypic.com/105tniv.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">یک ساعت و 45 دقیقه بعد، محمود در احوالات خودش، و غرق در تفکر به این موضوع اساسی که "علم بهتر است یا نسبت؟" به ایستگاه سر کوچه خودشان رسید. از اتوبوس پیاده شد، از عرض خیابان رد شد و برای بقال سر کوچه (که سالهاست گوجه فرنگی را ارزان می فروشد) دستی تکان داد.</p> <p align="justify" dir="rtl">- ایشالله خسته که نیستید آقای رئیس جمهور؟</p> <p align="justify" dir="rtl">- سوال خوبی بود!</p> <p align="justify" dir="rtl">- آقای رئیس جمهور، این پسر ما هنوز منتظر اعلام آمادگی شما برای همکاریه ها.</p> <p align="justify" dir="rtl">- آمریکا هم سالهاست منتظر اعلام آمادگی ما برای مناظره است عمو جان! (لبخند تا بناگوش که یعنی مثلاً شوخی کردم!)</p> <p align="justify" dir="rtl">- بی مزه</p> <p align="justify" dir="rtl">- امممم، برای وزارت؟ ببینم چی میشه... گفتید چه مدرکی داره؟</p> <p align="justify" dir="rtl">- مثه خودتون... دکتره... دکتراشو از آکسفورد گرفته!...</p> <p align="justify" dir="rtl">محمود در آسانسور خانه دائماً در فکر کُردان بود، و کمی صلوات نثار روح پدر و مادر وی کرد که از بعد از دکترای اون یکهو همه آدرس جاعل محترم رو پیدا کردن! و البته هنوز هم آن سوال اساسی گوشه ای از ذهنش را به خود مشغول کرده بود: "علم بهتر است یا نسبت؟"...</p> <p align="center" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i37.tinypic.com/2vhy6wj.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">- سورپرایز!</p> <p align="justify" dir="rtl"><img src="http://i33.tinypic.com/34ywhfn.jpg" /><br /></p> <p align="justify" dir="rtl">این اولین جمله ای بود که وقتی در خانه را باز کرد با فریاد مردم شنید. چندین نفر... نَه... ده ها نفر... نَه... صد... صدها هزار... میلیون ها نفر که برای خوشامدگویی و تبریک تولد به رئیس جمهور منتخب مردم در خانه وی صف کشیده بودند، آنچنان صف کشیده بودند که جناب آقای احمدی نژاد مسیر 12 ثانیه ای درب منزل تا توالت را در عرض 5 ساعت و نیم... رُندش کنیم 6 ساعت، پیمودند. همین الآن خبر رسید که شد 6 ساعت و 7 ثانیه، و با اختلاف دو صدم ثانیه رکورد جهان رو زدند و تو کتاب رکوردهای گینه ثبت می شه (گینه بیصاحب!)</p> <p align="center" dir="rtl"><img hspace="0" border="0" align="middle" src="http://i37.tinypic.com/zn5ybk.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">محمود که با تعجب و شادی زاید الوصفی شاد بود تازه دلیل این که اون روز اونقدر براش دلگیر بود رو فهمید. به خاطر این که اون روز روز تولدش بود و چون کسی بهش تبریک نگفته بود ناخودآگاه غم روی دلش نشسته بود. اما درود بر غیرت این مردم همیشه در صحنه که یک لحظه هم نتونستن غم رئیس جمهور منتخبشون رو تحمل کنن، درود بر شجاعتشون، بر صلابتشون، بر فضاحتشون! نه... بلاهت... نه... همون صلابتشون...</p> <p align="justify" dir="rtl"><img hspace="0" border="0" align="middle" src="http://i38.tinypic.com/35lcc40.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">مهمانی بزرگ و مجللی بود. افراد بزرگی هم به عنوان مهمان دعوت شده بودند. مهمانان به سختی در کنار هم جا شده بودند و محمود در عجب بود که چطور این همه مهمون اینجا چپیده اند؟ مخصوصاً این که افراد بزرگی هم به عنوان میهمان دعوت شده بودند.</p> <p align="justify" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i37.tinypic.com/io1xmg.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">محمود که به کل خستگی کار روزانه رو فراموش کرده بود به اکثر مهمانان خوش آمد گفت. البته به بعضی از مهمانان ویژه خوش آمدی ویژه گفت...</p> <p align="justify" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i37.tinypic.com/ic6asl.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">و به بعضی ها ویژه تر...</p> <p align="justify" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i34.tinypic.com/2kj6sn.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">و به بعضی ها...</p> <p align="justify" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i38.tinypic.com/2qckykh.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl">- سلام محمود...</p> <p align="justify" dir="rtl">محمود برگشت و در کمال تعجب بهترین دوستش رو دید.</p> <p align="justify" dir="rtl">- به! سلام الهام جون!... خوبی عزیزم؟!</p> <p align="justify" dir="rtl">غلامحسین الهام یک مرد است</p> <p align="justify" dir="rtl">- خوبم... تو فکر بودی... چیزی شده؟</p> <p align="justify" dir="rtl">- هیچی... یه سوالی چند وقته ذهنمو مشغول کرده... حالا من از شما این سوالو می پرسم... "علم بهتر است یا ..."</p> <p align="justify" dir="rtl">- دکتر باید برقصه از علما نترسه... دکتر باید برقصه از علما نترسه...</p> <p align="justify" dir="rtl">مهمانان که بیش از این توان تحمل نداشتند با فریادهای خود دکتر را به اجرای حرکات موزون دعوت کرده و باعث شدند سوال او ناقص بماند... اما محمود تا به حال غیر از این که هر شب جمعه برای زنش و به دور از چشم دیگران کمی حرکات موزون انجام داده تجربه ای در اجرای این امر در مقابل چشم نا محرمان نداشته... مخصوصا این که...</p> <p align="center" dir="rtl"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i36.tinypic.com/ilipud.jpg" style="width: 400px; height: 248px;" /></p> <p align="justify" dir="rtl"><br /></p> <p align="justify" dir="rtl">اما خب تا به حال سابقه هم نداشته که برای او جشن تولد بگیرند... پس...</p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="1" align="middle" src="http://i34.tinypic.com/14ujonc.jpg" style="width: 400px; height: 281px;" /></p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: center;"><img src="http://i36.tinypic.com/slquyq.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: center;"><img src="http://i38.tinypic.com/149z8ye.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: center;"><img src="http://i37.tinypic.com/ve2iq.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="middle" src="http://i37.tinypic.com/2hyay2u.jpg" style="width: 372px; height: 299px;" /><img src="http://i35.tinypic.com/i6jwa8.jpg" /></p> <p align="justify" dir="rtl" style="text-align: center;"><font size="1">در اینجا محمود برای اولین بار به استعداد خود در انواع سبک های موسیقی از قبیل خالتور، ترنس، متال و... پی برده است</font><br /></p> <p align="center" dir="rtl"> </p> <p align="justify" dir="rtl">آن روز برای محمود بهترین روز زندگیش بود... از بعد از اون روزی که گوینده اخبار هم شایعه ریاست محمود را باور کرد، هیچ روزی برایش به این قشنگی نبود. شور باور نکردنی میهمانان و مقاومت بی حد و حصر آنها در مقابل دشمنان ایران و اسلام وافعاً تاثیرگذار بود. اما به غیر از همه این ها نکته ای که باعث شادی بیش از حد محمود شد این بود که  فهمید علما نه تنها هیچ منفعتی برای کشور ندارند، بلکه باعث مدرک گرایی بی فایده در کشور می شوند، در حالی که این اقوام و آشنایان و بستگان هستند که همیشه به فکر انسان هستند و در تنهایی های کشور به درد ملت رسیدگی می کنند و شاد می سازند ملت را! پس آن شب محمود به سوالی که چند وقت بود ذهنش را مشغول کرده بود پاسخ داد و خودش به پاسخ خودش نمره بیست داد!</p> <p align="baseline" dir="rtl"><img src="http://i33.tinypic.com/2iix5lc.jpg" /></p> <p align="left" dir="rtl">پژمان تک دهقان            </p> Sun, 02 Nov 2008 16:23:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=82 andarmian http://andarmian.blogfa.com/post-82.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-81.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>- پسر، آروغ زدن كار بديه، مخصوصا تو جمع و تو مهموني‌هايي مثل الآن... <STRONG>ديگه اين كار رو تكرار نميكنيا...</STRONG> <STRONG>حاليت شد؟!</STRONG></P> <P dir=rtl>- اِ...! چرا اينقدر با بچه بد حرف ميزني؟ خب مي‌ترسه... حالا ببين من باهاش چطوري صحبت ميكنم... ببين پسر گل مامان، اين كاري كه تو الآن كردي كار خوبي نيست و يه بي‌احترامي محسوب ميشه. بعد مردم ناراحت مي‌شن و فكر ميكنن تو دوستشون نداري... تو كه اين قصدو نداري؟</P> <P dir=rtl>- خب نه. ولي اگه اين كار كار بديه پس چرا ديروز كه تو خونه نبودي و بابا دوستاشو آورده بود همش آب با چيپس و ماست موسير ميخوردن و همش آروغ مي‌زدن و مي‌خنديدن؟</P> Sat, 25 Oct 2008 12:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=81 pejman http://andarmian.blogfa.com/post-81.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-80.aspx مجری: با سلام در خدمت شما هستیم با یکی دیگر از مسابقات شهروند جاسم. ما صد شرکت کننده داریم که با من میشه صد و یکی، البته بعدا چند نفر اضافه می شن که دیگه اونا رو حساب نمی کنیم. شرکت کنندگان این هفته ی ما رو جمعی از خلبانان بازنشسته کشورمون تشکیل می دن. از بین این صد نفر یک نفر رو به قید قرعه انتخاب کردیم تا بقیه فقط نگاه کنن. شرکت کننده ی این هفته مون کسی نیست جز آقای... آقااااای... آقای چیز...<br />سلام بر شما ای شهروند نمونه! لطفا خودتونو معرفی کنید و بگین هدفتون از شرکت در این برنامه چیه؟<br />- به نام خدا محمد دومی هستم، پسر حاج محمد خان میرزا، از توابع قوچ، هدفم از شرکت در این برنامه بوده که باعث وحدت و همبستگی و انجزاره!<br />- خب آقای دومی موافقین سوال اول و ازتون بپرسم؟<br />- بله ولی صبر کنید ببینم زنگم سالمه.<br />- زنگ نمی خواد که! شما یک نفر هستید!<br />- مسابقه بدون زنگ نَمیشه که!<br />- خب باشه، دوستان محبت کنن یه زنگ به ایشون بدن.<br />...<br />آقای دومی سوال اول!<br />- (زییییییییییینگ)<br />- صبر کنید هنوز سوال رو نخوندم.<br />- نه! میخواستم ببینم زنگم سالمه.<br />- بله. آقای دومی شما در حال سقوط از هواپیما به سمت برج میلاد هستید...<br />- نیستم! چرا خالی می بندی؟<br />- نه! این بخشی از سوال مسابقه بود! شما در حال سقوط از هواپیما به سمت برج میلاد هستید و چتر نجات هم به همراه ندارید برای حفظ جانتان چه عملی انجام می دهید؟<br />- پاهامو باز میکنم.<br />- مطمئنید؟ پاسخ رو با هم می بینیم.<br />ایووووووووو<br />ایووووو <br />ایووووووووووو<br />محمد دومی: ببخشید این صدای کارخونه ی اره برقی سازی از کجاست؟<br />ایووووووووووو<br />دومی: گوشم درد گرفت!<br />ایوووووووووو<br />(تمام شرکت کنندگان گوش های خود را گرفته اند)<br />دومی: من دیگه تحمل ندارم.<br />ایووووووووووو<br />(لنز دوربین ترَک خورد)<br />دومی: آخخخخخ گوشم!<br />ایوووووووووووووووووو<br />ایووووووو<br />دین دین دی دی دین!<br />پاسخ درست: آقای دومی! پاسخ شما اشتباه بود. متاسفانه شما از دور مسابقه خارج شدید.<br />- آخ جون!<br />- حالا بیاین به وسط مسابقه.<br />- اَ ه!<br />- پاسخ درست این بود:<br />خود را کنار میکشید تا با برج ملی میلاد برخورد نکرده و به این دست آورد فرهنگی کشورمان لطمه ای وارد نیاورید.<br />دومی: چشم از این به بعد سعی میکنم همین کارو کنم.<br />- خب ببینیم از بین دوستان خلبان چند نفر پاسخ درست دادن...<br />سنمبشتادینتشاسبتشینتبدشیتندبتشد (تند شدن فیلم)<br />- اممم... سه سه تا دویست تا و چهل و پنج تا، ده بر یک، یک دو تا دوتا و پونصد نفر پاسخ درست رو انتخاب کردند بدین ترتیب هیچ امتیازی به شما تعلق نمیگیره.<br />...<br />سوال بعد: در هواپیما نشسته اید مشاهده می کنید دو هواپیمای دیگر در لاین شما با هم تصادف نموده اند، چه کار میکنید؟<br />دومی: از خلبان خواهش می کنم با سرعت کمتر حرکت کند تا از جزئیات حادثه با خبر شویم.<br />(دوباره پخش موسیقی متال)<br />- اشتباه بود آقای دومی، خواهش میکنم دقت کنید.<br />پاسخ درست: تابلوی خطر را در مسیر قرار می دهیم، به آرامش مسافرین آسیب دیده کمک می کنیم و با اورژانس تماس می گیریم.<br />سوال بعد: شما در هواپیما نشستید بغلدستی شما خودشو از پنجره پرت میکنه بیرون چه کار می کنید؟<br />دومی: اممم... اوممم امم...<br />- آقای دومی شما می تونید از فرصت اعتماد، انتخاب، پرسش، پاسخ و اشتباه استفاده کنید. آیا این کارو میکنید؟<br />- من فرصت پرسش رو انتخاب میکنم.<br />- بله. این فرصت بدین شکله که شرکت کننده می تونه تا سه مرتبه جواب بده و هر کدوم از سه جواب که درست بود، برنده ی این بخش خواهد بود. سوال رو یک بار دیگه با هم می بینیم. "شما در هواپیما نشستید بغلدستی شما خودشو از پنجره پرت میکنه بیرون چه کار می کنید؟"<br />- واسش رد بول میندازم بال در بیاره بیاد بالا.<br />- (همه یک صدا) غلطه! آی غلطه! غلط غولوطه غلطه!<br />- میرم برش میگردونم.<br />- غلطه! آی غلطه! غلط غولوطه غلطه!<br />- برای جلوگیری از اتلاف انرژی پنجره رو می بندم.<br />- گل گفتی آی گل گفتی...<br />مجری: کاملا درسته. دوستان بیننده هرگز فراموش نکنید که با خاموش نمودن حتی یک لامپ اضافی فضای خانه ی خود را تاریک تر می کنید!... آقای دومی هیچ امتیازی به شما تعلق نمی گیره به این علت که تمامی حاضرین پاسخ درست رو انتخاب کردند.<br />سوال بعد: در دستشویی هواپیما به سر می برید، ناگهان قسمت دستشویی از بدنه هواپیما جدا می شود، چه عملی انجام می دهید؟<br />- هیچ کاری نمیکنم، حس در هوا بودن با حس دستشویی در هم ادغام می شه و احساس پرواز بهم دست میده!<br />- خیر! اشتباست! در چنین وضعیتی تنها سیفون را می کشید و چتر نجات باز می شود.<br />سوال بعدی: شما در منزل مشغول نوشیدن چای هستید و طیاره ای با سرعت به طرف خانه ی شما در حال حرکت است. چه میکنید؟<br />- من از یکی از فرصت ها استفاده می کنم.<br />- پاسخ شما اشتباهه. با سرعتی که هواپیما داره به سمت شما میاد دیگه هیچ فرصتی ندارید.<br />سوال بعد: شما در حال عبور هستید شخصی رو می بینید که در حال شست و شوی هواپیمای خود با شیلنگ است آیا به او تذکر می دهید؟ در اینجا سه گزینه مشاهده می کنید: گزینه یک: بله. گزینه دو: خیر. و گزینه ی سه: بله البته!<br />- من از فرصت اعتماد استفاده می کنم.<br />- بله این فرصت هم طوریه که شما به یک فرد دیگر اعتماد میکنید و ایشون به جای شما پاسخ سوال رو می ده شما در این مدت فرصت دارین که برین دستشویی یا هر کار دیگه ای که دوست دارین.<br />شرکت کننده ی جایگزین: بسم الله الرحمن الرحیم ربِ اشرح لي صدري ويسر لي أمري وأحلل عقدةً من لساني. با سلام به رهبر انقلاب! و خانواده ی معظم شهدا و جانبازان و با تشکر از شما و تمامی دست اندرکاران صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و التماس دعا، بله البته!<br />مجری: خب آقای دومی هم برگشتند. تو این مدت که شما نبودید ایشون پاسخ سوال شما رو دادند و اشتباه بود چون ما فیلم شما رو داریم که در این فیلم شما بی تفاوت از کنار این شهروند ناسالم عبور کردید.<br />دومی: مرتیکه من به تو اعتماد کردم! عجب دور و زمونه ای شده! آدم به چشمای خودشم نمی تونه اعتماد کنه!<br />مجری: سوال بعد: شما در نزدیکی محل زندگیتون یک جعبه ی سیاه رنگ پیدا می کنید با این جعبه چه کار میکنید؟<br />- من از فرصت انتخاب استفاده می کنم.<br />- بله پس یکی از پاسخ ها رو انتخاب کنید!<br />- اهه! این که فرقی نکرد!<br />- خودتون خواستید! لطفا سریع تر! با این جعبه چکار می کنید؟<br />- ... تمیزش می کنم!<br />- پاسخ رو به اتفاق می بینم. باز هم اشتباهه! و پاسخ درست...<br />پاسخ درست: به علت سیاه بودن رنگ جعبه را به نزدیک ترین مرکز سازمان سیاه (CIAH) تحویل داده و مژدگانی دریافت می نمایید.<br />سوال مابعد: شخصی وارد هواپیما شده و بیلیت نمی دهد با این شخص چه برخوردی می کنید؟<br />- برخورد فیزیکی؟<br />- آقای دومی عجله نکنید من به شما پیشنهاد می کنم از یکی از فرصت هاتون استفاده کنید.<br />- فرصت پاسخ رو انتخاب میکنم.<br />- فرصت پاسخ به این صورته که ما پاسخ درست رو به جای شما می گیم.<br />- یه وقت اشتباه نگین!<br />- نه آقا خیالت راحت! بار دیگر سوال رو می بینیم. پاسخ درست:<br />"شخصی وارد هواپیما شده و به جای بیلیت پول خرد می دهد با این شخص چگونه برخورد می کنید؟"<br />- ببخشید! سوالتون تغییر نکرد؟<br />- نه! و پاسخ درست: هیچ برخوردی نمی کنید، از راننده خواهش می کنید که در عقب و بزنه تا پیاده شوید.<br />دییییییین! (موسیقی غم انگیز ترسناک)<br />مجری: ای وای ببخشید آقای دومی مثل اینکه غلط جواب دادم. اما اشکالی نداره. سوال بعد:<br />در خانه ی خود مشغول خوردن تخم مرغ هستید، ناگهان صدای مهیبی شبیه به صدای هواپیما به گوش می رسد، چه خواهید کرد؟<br />- می تونم از فرصت اشتباه استفاده کنم؟<br />- بله. چرا که نه! آیا مطمئنید؟<br />- بله.<br />- پاسخ: می رم زیر میز.<br />(دیییییییییین)<br />مجری: متاسفم این بار هم اشتباه بود!<br />دومی: چرا؟ من که از فرصتم استفاده کردم.<br />- بله این فرصت همینطور که از اسمش پیداست طوریست که پاسخ اشتباه را برای شما انتخاب می کند. و حالا سوال بعدی:<br />در سفر خود با هواپیما متوجه می شوید که راننده با سرعت غیر مجاز و به صورت مارپیچ در حال حرکت است، چه غلطی می کنید؟... جون مادرت این یکی و درست جواب بده.<br />- خلبان رو تشویق میکنم.<br />- جواب رو با هم می بینیم:...<br />... جواب درست: سوال خوبی بود.<br />آقای محمد دومی اینجا شما می تونید انصراف بدید و چون تا این مرحله از مسابقه پیش آمدید یک امتیاز به شما می دیم که با این حساب مبلغ یک میلیون تومان دریافت خواهید کرد، انصراف می دین یا همچنان ادامه خواهید داد؟<br />(همهمه در میان حضار شرکت کننده) انصراف بده! انصراف بده!<br />انصراف بده!<br />انصراف بده دیگه!<br />انصراف!<br />دومی: نه انصراف نمی دم!<br />(حضار) خاک تو سرت!<br />مجری: از شرکت کنندگان خواهش می کنم که سکوت رو رعایت کنند. آقای دومی با اینکه شما انصراف ندادین اما فرصت برنامه رو به پایانه و متاسفانه امکان ادامه دادن مسابقه وجود نداره. با توجه به پاسخ های نادرست شما نه تنها امتیازی به شما تعلق نمی گیره بلکه در مجموع هفتصد امتیاز از شما کثر می شه که معادل این رقم با همین خودپرداز از حساب شما پول برداشته می شه. آقای دومی آیا از شرکت در این برنامه راضی بودید؟<br />دومی: کاش قلم پام میشکست و نمیومدم ثبت نام!<br />- دوستان! تا هفته ای بعد و شهروندی سالم تر شما را به خیر و ما رو به سلامت.<br /><br />پشت صحنه<br />(مجری در حال برداشتن پول از خودپرداز): رمزتو بگو!<br />------------------------------------------------------------------<br /><br />برای کسب اطلاعات بیشتر به دو لینک زیر مراجعه فرمایید.<span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a href="http://www.fardanews.com/fa/pages/?cid=63038">فردا نیوز</a><br /><a href="http://www.aftabnews.ir/vdcfejdw6jdee.html">آفتاب نیوز</a><br /><span style="text-decoration: underline;"></span> Thu, 16 Oct 2008 00:22:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=80 mohamad http://andarmian.blogfa.com/post-80.aspx http://andarmian.blogfa.com/post-78.aspx <P dir=rtl align=justify><I></I> </P> <P dir=rtl align=justify><I>من:</I> وااااي!!! اونجا رو!!! اون خونه‌ي ماست كه داره ازش دود بلند مي‌شه؟!!! خونه‌مون آتيش گرفته؟!!!</P> <P dir=rtl align=justify><I>محمود:</I> اِ... مثل اينكه يادم رفته بود گازو خاموش كنم... زياد خودتو ناراحت نكن، چيز مهمي نيست... فكر كنم قابلمه‌ي نفتي كه گذاشته بودم روي گاز واسه اينكه شب بذارمش سر سفره ته گرفته...</P> <P dir=rtl align=justify>________________________</P> <P dir=rtl align=justify><B><I><FONT color=#ff0000>پ</FONT></I></B><B><I>لنگ <FONT color=#ff0000>ن</FONT>ر:</I></B> به قول يكي از اقوام "نفتو آوردن سر سفره‌مون بعد يه كبريت هم زدن روش سفره‌مونو بر باد دادن!"</P> <P dir=rtl align=justify><B><I><FONT color=#ff0000>پ</FONT></I></B><B><I>وست <FONT color=#ff0000>ن</FONT>ارگيل:</I></B><B> </B>راستي دقت كردين محمود بر وزنِ مفعوله؟! كه معنيش مي‌شه "حمد شده" ، "ستايش شده"! ببينم... كي ستايشش كرده؟!<B></B></P> Wed, 08 Oct 2008 22:12:19 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=andarmian&postid=78 pejman http://andarmian.blogfa.com/post-78.aspx