وبلاگ: حرف های نه چندان مهم
http://kamparvar.blogfa.com/

ـ نام؟
کامپرور

ـ نام نیک؟
از دست داده مخ

ـ جنسیت؟
دو جنسه ی مایل به کرگدن

ـ سن؟
بیشتر

ـ سبک نوشتاری؟
طنز، اغراق، همه چی
(دوست داشتم شاعر بشم ولی نشد. داستان هم چند تا گفتم که تو وبلاگ هست)

ـ سابقه؟
چند تا وبلاگ داشتم تا حالا که همشون بلعیده شدن، این یکی رو قراره تا آخرعمر داشته باشم.

ـ وبلاگ مورد علاقه؟
http://magicbird.blogfa.com/
http://andarmian.com/

ـ وبلاگ مورد تنفر؟
وبلاگ احمدی نژاد

ـ محل تولد؟
سرزمین خرگوش های خسیس

ـ یه خاطره؟
امروز به جای خمیر دندون ویتامین a+d مالیدم رو مسواک حواسم نبود مسواک که زدم دهنم چرب شد تازه فهمیدم چه غلطی کردم!

ـ با شنیدن این آهنگ چه احساسی بهت دست می ده؟ (دین دین دی دین دین دین دین دی دین دین دی دین)
می رم فضا و اونجا دارم ایستاده می شا...م.

ـ از چه نظر خوشت میاد؟
نظرها تو وبلاگ چندان مهم نیست.

ـ اگه یه روز فیلتر بشی چی کار میکنی؟
یه وبلاگ درست می کنم و توش فیلترشکن پخش می کنم.

ـ یه سوال از خودت بپرس و جواب بده.
۱. میوه ی مورد علاقه: میوه ی ممنوعه
۲. دختره از کامپرور پرسید: فکر می کنی تا آخر عمرت بازم عاشق بشی؟
کامپرور: ببین بهتره همینجا رابطه مونو قطع کنیم.

ـ یه جمله ی آموزنده بگو.
من یه شعار کلی دارم توی زندگیم من به سه چیز اعتقاد دارم :
دوم : خودم
سوم : هیچ چیز

ـ همین الآن یه پست بذار.

می گویند

می گویند: دوره ی انسانهای بزرگ به پایان رسیده
نه، انسانهای بزرگ همچنان هستند ولی دیگر به چشم نمیایند
مخفی هستند
من، خود یکی ار آن انسانهای بزرگ هستم
مرا نمیتوانی اندازه گیری کنی
بزرگی من آنقدر است، که تو بخواهی

ماجراهای من و پسرم 5 (نمایشگاه کتاب) 1) - خب پسرم... اينجا مصلاست... اون سالن‌هايي هم كه اونطرف هستن و سقف دارن توشون نمايشگاه كتابه... - اِ! بابا! از اين سوتا برام مي‌خري؟ - اينا غير بهداشتيه پسرم... ببين آقاهه گذاشتته تو دهنش كثيف شده! - خب خنگ كه نيستم! همون سوتي كه تو دهنشه رو كه به ما نمي‌ده، يكي ديگه مي‌ده! - اي بابا... آقا يه دونه از اين سوتا بده... - بابا بابا بابا بابا! يكي از اونا كه دست اون يكي آقاهه‌ست هم برام بخر! - بادكنك؟ - آهان! آره... از اين درازاش! - آقا يه بادكنك بدين... - اون يكي آقاهه رو! لواشك مي‌فروشه! - نه ديگه... لواشكاي اينا خيلي غير بهداشتيه... - من مي‌خوااااااااااااااام! - خب! باشه! باشه! آقا بي زحمت يه لواشك بديد... - بابا يه دونه از اين جاسوييچيا ميخري؟ - چشم.. - از اون شانسي‌ها چي؟ - باشه... . . . - بابا! يه دونه از اينا برام مي‌خري؟... - پسر آخه صبر كن بريم تو نمايشگاه! من موندم آخه "رنده‌ي هويج در طرح‌هاي مختلف خرد كن" به چه درد تو مي‌خوره؟!!!   ۲) - «يك روز صبح، گرگور زامزا از خوابي آشفته بيدار شد و فهميد كه در تختخوابش به حشره‌اي عظيم بدل شده است. بر پشت سخت و زره مانندش خوابيده بود و سرش را كه كمي بلند كرد شكم قهوه‌اي گنبد شكل خود را ديد كه به قسمت‌هاي محدب و سفتي...» پسرم؟ مطمئني كتابي كه مي‌خواستي همينه؟!   3) - اِ!!! آقاي قلقلي!!! آخ جوووون! آقاي قلقلي سلام! خوبيد؟ شما هم اومديد اينجا كتاب بخريد يا فيلمبرداريه؟ آقاي قلقلي، شما خيلي قشنگ برنامه كودك رو اجرا مي‌كنيد... پسرم هميشه برنامه‌هاي قشنگتون رو نگاه مي‌كنه... پسرم خيلي دوستتون داره... پسرم هميشه دوست داشت يه بار شما رو از نزديك ببينه... آقاي قلقلي، مي‌شه يه امضا واسه پسرم بديد كه فردا بره مدرسه به دوستاش نشون بده؟ - بابا! اين آقا كچله كيه؟ دوستته؟ 4) از قديم عادت دارم تا از نمايشگاه كتاب مي‌رسم خونه كيسه‌هاي پر از كتاب رو خالي مي‌كنم و شروع مي‌كنم... - چراغها را من خاموش مي‌كنم... بادبادك باز... خسي در ميقات... سينوحه... كليدر... خاطرات يك مغ... راز داوينچي... مسخ... - بابا! به كتابهاي من دست نزن! - يه كتاب‌هاي تو كاري ندارم پسر... دارم دنبال "تن تن در تبت" خودم مي‌گردم. «پژمان»

بدون شرح!

برادر سیاوش قمیشی در غرفه ی اندرمیان   اندرون بینی ات انگشت بود                   محتویّاتش ولی یک مشت بود صحنه را دیدم من از آن فاصله                          لنز را از واید بردم تا تله دیدی اما لنز دوربین را چه زود                     کار تو خیلی هنرمندانه بود دست خود بیرون کشیدی از دماغ               اوفتاد از دست تا بینی فراغ هین که تصویرت رسید اندرمیان                     مو نداران دگر را شد زیان کله ات بین سران توی قاب                      می درخشد همچو نور آفتاب حال از من یک نصیحت را بدار                 دست خود را از دماغت در بیار   نتیجه: هر جا که بدیدی دوربینی دستت را بکش بیرون ز بینی     «ممد»

< گزارشگری در حال تهیه گزارش از یک شهروند

پژمانی در حال تهیه گزارش از یک گزارشگر! >

تصویر سازی: ممد

- بابايي... يه چيزي بگم؟ اين مونا دختر صغري خانوم همش اذيتم ميكنه...

اي بابا! چه پسر توسري خوري بار آورديما!... يه دختر اذيتش ميكنه مياد به ما چقليشو ميكنه!... بايد زود تو يه كلاس هنرهاي رزمي ثبت نامش كنم بلكه يه كم از اين سوسولي در بياد...

- خب تو هم از خودت دفاع كن پسرم! تو هم اذيتش كن!

- من هم همين كارو كردم... اما نميدونم چرا از اون موقع كه قطاره از روش رد شد تا حالا خوابه!

- عزيزم، خيلي خيلي خوشحالم كه من تو رو پيدا كردم.

- قربونت برم!

- چون واقعاَ فكر كه ميكنم ميبينم اگه من تو رو پيدا نكرده بودم تو رو دست مامان و بابات باد ميكردي!

- ؟!!!

- مخصوصاَ اين كه مامانتينا قيمت مهريه‌ي تو رو بيشتر از ارزش واقعيت گفتن و به معناي واقعي تو رو به من انداختن.

_ (بغض!)

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن:

عمو: خب عمو جان، بيا اينجا بگو ببينم امسال بهترين عيدي‌اي كه گرفتي چي بود؟

ـ بگم؟ يه ماشين پليس كه بابا جونم بهم داد

من: بيا بپر تو بغلم پسر گلم!!!

گاهي وقتا پسر آدم باعث ميشه آدم نسبت به تربيتي كه كرده احساس افتخار پيدا بكنه... پسره ديگه!

عمو: به به... بابات داداش منه ديگه، به من رفته! حالا بگو ببينم عمو جان، بابات خودش هم از كسي كادو گرفت؟

ـ آره!

ـ اِ؟! بهترين عيدي‌اي كه بابات گرفت چي بود؟

ـ اون لباسي كه امروز كادو دادش به شما

من: پسر تو درس و مشق نداري اومدي نشستي تو بغل من؟!

گاهي وقتا پسر آدم باعث ميشه آدم نسبت به تربيتي كه كرده احساس انزجار پيدا بكنه... پسره ديگه

خودنوشت:

در ایستگاه مترو به سر میبردیم که یهو اون گفت: دیدی؟!

من گفتم چیو؟

- دختره چقدر بهمون بد نگاه میکرد! نکنه آشنا بود؟

- نه بابا... اون که دو تا پسر دیگه هم باهاش بودن...

و چند ثانیه بعد در کمال تعجب تا دختر مورد نظر به انتهای پلکان برقی رسید و ما پامونو گذاشتیم روی پلکان، برق پلکان به اتمام رسید و ثابت گشت!

- دیدی؟!

- چیو؟!

- دختره دکمه Stop رو زد!

- برو بابا!!!

- به جان خودم!!!...

وارد قطار گشتیم... دختر نیز بود و آن دو پسر هم... اما تمام مدت نگاه دختر به ما بود... خدایا، این دیگه کیه؟! حتی داشتیم تصمیم میگرفتیم که بریم جلو و خیلی مودبانه آبروی دختره رو جلوی دوستان پسرش ببریم! میخواستیم بریم جلو و بگیم:" آقا، ببخشید، ما شما رو میشناسیم که این خانوم اینقدر ما رو بد نگاه میکنه؟" اما شانس آوردیم که ایستگاه بعدی پیاده شدیم و وقت نشد این کارو بکنیم... وگرنه معلوم نبود الآن کجا بودیم...

این است آن دختر و آن هم یکی از آن پسران کذا...

( آمدیم چشمهایش را شطرنجی کنیم دیدیم با این کار تنها مدرکی که نشان میدهد او به ما می نگرد از بین می رود)

خلاصه این که... آن روز گذشت و هرگز نفهمیدیم اون دختر (آن هم با وجود دوتا پسر دیگه باهاش) که بود و از جان ما چه میخواست... فقط تنها احتمالی که وجود دارد این است که:

اگر با من نبودش هیچ میلی                      چرا زد دکمه را با مشت لیلی؟!